Fietsen door Leiden in de regen, zo kom je droger aan

De lucht is al grijs als je je fiets van het slot haalt, en bij de eerste brug loopt het water in je kraag. In Leiden is dat geen bijzonderheid. De fiets is hier vaak sneller dan de auto, met smalle grachten, een drukke binnenstad en ritjes naar het station of het universiteitsterrein. Voor zo’n kwartier trek je niet graag een compleet regenpak aan. Dat hoeft ook niet, als je weet waar het water vandaan komt.

Poncho of regenbroek

Op de fiets word je van drie kanten nat. Van boven, van voren op je bovenbenen en van onderen door wat je voorwiel opgooit. Een poncho dekt je benen en je tas in één keer en gaat zo over je werkkleding heen. Op een open stuk met wind gaat hij wel klapperen. Een regenbroek met een korte jas zit strakker, maar het aan- en uittrekken kost meer tijd.

Wat ons betreft wint de poncho op korte ritten en de regenbroek op alles boven een halfuur.

Rijd je vaker naar de rand van de stad of een buurgemeente, dan is de kans groter dat je een bui niet kunt uitzitten. Overweeg je daarvoor een elektrische fiets, lees dan eerst waar je op let bij de aanschaf van een e-bike. Een lage instap, een van de punten uit dat stuk, is met een lange regenjas ook gewoon handig.

Je lampjes niet vergeten

Regen maakt je slechter zichtbaar, en dat speelt ook mee in de regels. Volgens de Rijksoverheid heb je in het donker en bij slecht zicht een voor- en achterlicht nodig, wit of geel voor en rood achter, en mag het licht niet knipperen. Losse lampjes mogen ook aan je kleding of tas, op je rug of borst, maar ze mogen niet verdekt zitten.

Controleer dat vooral als je een poncho draagt.

Waar het bijna altijd misgaat

Bij je voeten. Een jas kun je thuis ophangen, maar natte sokken draag je de hele dag. Een hoge laars is voor een stadsrit vaak meer dan nodig en past niet onder een gewone broek. Daarom zijn korte regenlaarzen voor dames die onder je broek passen in de stad een handige tussenweg.

De Women’s Play Short van Hunter is een laars van natuurlijk rubber die net boven de enkel eindigt, volgens de shop 100 procent waterdicht is en een vlakkere zool heeft dan de Original. Bij een wat wijdere broekspijp verdwijnt de schacht eronder, en een regenbroek trek je eroverheen, zodat het water langs de buitenkant wegloopt. Hij valt volgens Hunter iets groter, dus bij twijfel neem je een maat kleiner.

Zo’n laars past bij ritten van een kwartier of een halfuur door de stad. Rijd je lang door aanhoudende regen, dan past een hoge laars beter, omdat die meer van je onderbeen bedekt. Bij een strakke jeans werkt de truc met de broekspijp minder goed.

Hunter adviseert zijn laarzen met sokken te dragen, om je huid tegen het rubber te beschermen. Sockwell verkoopt onder meer de Cardinals, compressiekousen voor dames met merinowol en bamboe, die onder de schacht uit het zicht blijven.

Wat je op je werk laat staan

De prettigste oplossing is ook de saaiste, een droog paar schoenen dat al op je werk of studieplek klaarstaat. Dan fiets je ‘s ochtends in rubber en loop je de rest van de dag gewoon op leer. De Benthe van Lazamani, een leren damesloafer, is zo’n schoen die je onder je bureau kunt laten staan. Daarnaast scheelt een kleine voorraad in je fietstas een hoop gedoe.

• Een droog paar sokken in een afsluitbaar zakje.
• Een plastic tas voor je natte regenbroek, zodat je rugzak droog blijft.
• Een opgeladen reservelampje, voor als het vroeg donker wordt.

Daarmee blijf je niet helemaal droog over de bruggen. Wel kun je na aankomst gewoon aan het werk, zonder soppende sokken onder je stoel.